Το Ciqikou πριν την παράσταση

Ένα λιμάνι στον Τζιαλίνγκ

Το Τσικικό βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Τζιαλίνγκ, στην περιοχή Σαπίνγκμπα. Η Wikipedia περιγράφει την πόλη ως ένα πολυσύχναστο λιμάνι στα χαμηλότερα ρεύματα του Τζιαλίνγκ και προσθέτει ότι το Τσικικό ονομαζόταν κάποτε Πόλη Λονγκγίν και ήταν επίσης γνωστό ως Μικρή Τσονγκτσίνγκ. Σήμερα είναι υποπεριοχή της Τσονγκτσίνγκ, και το θέατρο για το Chongqing 1949 βρίσκεται μέσα στην παλιά της πόλη, στους πρόποδες του όρους Γκελέ σύμφωνα με τους εσωτερικούς σχεδιαστές του θεάτρου. Το σκηνικό εξηγεί την πρώτη σκηνή της παράστασης, που θυμίζει αποβάθρα.

Γιατί ονομάζεται Λιμάνι Πορσελάνης

Το όνομα Τσικικό μεταφράζεται κατά προσέγγιση ως Λιμάνι Πορσελάνης. Η Wikipedia αναφέρει ότι το όνομα ανάγεται στην παραγωγή πορσελάνης κατά τις δυναστείες Μινγκ και Τσινγκ. Το ίδιο λήμμα αναφέρει ότι η πόλη απέκτησε προβολή κατά τη δυναστεία Μινγκ ως εμπορικό λιμάνι και εμπορική πόλη, μεταφέροντας αγαθά τόσο οδικώς όσο και υδάτινα, και ότι έφτασε στην ακμή της προς το τέλος της δυναστείας Τσινγκ. Τα καταστήματα εκεί σήμερα εξακολουθούν να πωλούν πορσελάνη μαζί με άλλα χειροτεχνήματα και δώρα, οπότε το όνομα παραμένει χρήσιμο.

Ένας ποταμός που μετέφερε το εμπόριο

Ο Τζιαλίνγκ είναι ένας σημαντικός παραπόταμος του Γιανγκτσέ στη λεκάνη του Σιτσουάν, και η Wikipedia αναφέρει ότι ενώνεται με τον Γιανγκτσέ στην Τσονγκτσίνγκ. Το λήμμα σημειώνει ότι αρκετές από τις ναυτιλιακές συντεχνίες της Τσονγκτσίνγκ ασχολούνταν με τη ναυτιλία στον Τζιαλίνγκ, και ότι συντεχνίες πορθμείων εκτελούσαν δρομολόγια κατά μήκος του ποταμού. Με αυτό το υπόβαθρο, ένα λιμάνι στο χαμηλότερο τμήμα του ποταμού βγάζει νόημα, και εξηγεί γιατί το πλοίο της παράστασης, που αποπλέει στον ποταμό Τζιαλίνγκ, ανήκει σε μια ιστορία που εκτυλίσσεται στο Τσικικό.

Η παλιά πόλη σήμερα

Η Wikipedia απαριθμεί αρκετά αξιοθέατα στο Τσικικό. Ένα είναι το Συγκρότημα των Ζονγκ, ένα διατηρητέο συγκρότημα που έχτισε ένας ευνούχος των τελών της δυναστείας Τσινγκ που υπηρέτησε την Αυτοκράτειρα Ντοουάγκερ Τσιξί, το οποίο συνδυάζει βόρεια και νότια κινεζική αρχιτεκτονική. Ένα άλλο είναι μια συλλογή κατοικιών Μπαγιού χτισμένων από ξύλο, πέτρα και τούβλο. Ένα τρίτο είναι ο Βουδιστικός Ναός Μπάο Λουν, τον οποίο το λήμμα χαρακτηρίζει ναό της εποχής Μινγκ. Το λήμμα επίσης αναφέρει ότι πολύ από το περιεχόμενό του χρειάζεται περισσότερες παραπομπές, οπότε επιβεβαιώστε τις λεπτομέρειες λειτουργίας την ίδια μέρα και αντιμετωπίστε τα αξιοθέατα ως αρχική λίστα παρά ως πρόγραμμα.

Φαγητό και σνακ

Η Wikipedia αναφέρει ότι το Τσικικό είναι γνωστό για τους τρεις θησαυρούς του Τσικικό, μια τριάδα τοπικών σπεσιαλιτέ, και για ένα πιάτο ψαριού φτιαγμένο με πάστα Ντοουμπάν. Πέρα από αυτό, το λήμμα δεν περιγράφει συγκεκριμένα καταστήματα ή ώρες, και τα μενού και οι ώρες λειτουργίας αλλάζουν. Όποιος σχεδιάζει να φάει στην παλιά πόλη γύρω από την παράσταση θα πρέπει να ελέγξει τι είναι ανοιχτό εκείνη τη μέρα και να κρατήσει το περιθώριο άφιξης μισής ώρας στο θέατρο, όπως ζητά ο οδηγός επισκεπτών της παράστασης.

Πώς η παράσταση αξιοποιεί το σκηνικό

Μια εγκυκλοπαιδική καταχώριση για το έργο αναφέρει ότι διαδραματίζεται στο Ciqikou την παραμονή της απελευθέρωσης της Chongqing το 1949. Το κείμενο του εισιτηρίου περιγράφει τη σκηνή ως μια πόλη-λιμάνι με ξύλινα σπίτια σε πασσάλους, με τον ήχο των πωλητών από τον παλιό δρόμο να απλώνεται σε όλο το αμφιθέατρο. Οι σχεδιαστές του θεάτρου περιγράφουν το κτίριο ως ενταγμένο μέσα στην αρχαία πόλη, έτσι ώστε μια βόλτα στα παλιά σοκάκια πριν από την παράσταση να δίνει στη σκηνή το πλαίσιό της. Είναι η ίδια προκυμαία, αφηγημένη ξανά ως σκηνικό.

Διαβάστε στη συνέχεια: Τι πραγματεύεται η παράσταση του 1949